Oprichting LOV


Verslag van de lancering van de LOV bij het SWOV in Den Haag

Op 21 mei 2015 was de formele lancering van de LOV.
De bijeenkomst bij het SWOV in Den Haag was indrukwekkend.
Als eerste stelde Elly, onze voorzitter, het bestuur voor en vertelde dat de LOV daarnaast over een groot team deskundigen beschikte. Zo zijn er drie juridische adviseurs, een docent Trauma en Herstel, Psychotrauma-therapeuten, verkeersdeskundigen. Er wordt ook met een aantal organisaties samengewerkt.
Elly benadrukte het verschil met andere organisaties. Waar anderen vooral bestuurlijke lobby's voeren, is de LOV vooral een organisatie van en voor lotgenoten. Primair richt zij zich op het helpen van slachtoffers en nabestaanden en het organiseren van lotgenotencontacten. Dat kan gaan van meegaan naar een politiebureau, advies inwinnen bij juristen, helpen bij het schrijven van brieven, een psycholoog regelen die je helpt om te gaan met je verdriet en woede, maar vooral lotgenoten met elkaar in contact brengen. Immers, niemand weet zo goed wat jij meemaakt als lotgenoten. Die weten hoe belangrijk het is te luisteren en begrijpen je als geen ander.
Daarnaast worden misstanden verzameld en doorgegeven aan beleidsmakers.
Luuc Smit, docent Trauma en Herstel, die zich bij de LOV heeft aangesloten benadrukte vervolgens hoe belangrijk het voor slachtoffers en nabestaanden is een helpende hand te krijgen. Daarnaast stelde hij dat we niet de nadruk moeten leggen op het "laten praten van het slachtoffer om te kunnen verwerken", maar dat het juist belangrijk is dat we goed luisteren en het bijvoorbeeld niet ontwijken om de naam van de overledene te noemen. Ook hij vind het bij elkaar brengen van lotgenoten bijzonder belangrijk.

De derde spreker was een slachtoffer dat zijn verhaal vertelde en welke hulp hij al van de LOV had gehad. Het was een indrukwekkend verhaal en je kon een spelt in de zaal horen vallen.
Als laatste vertelde Ineke Sybema, directeur Fonds Slachtofferhulp hoe belangrijk een organisatie als de LOV voor slachtoffers en nabestaanden was. Zij reikte Elly de schaar aan die daarmee het lint rond het grote scherm waarop de website van de LOV te zien was, doorknipte. Daarmee was de lancering een feit.

De toespraak van onze voorzitter:

Wat bezielt je?

Wat bezielt je om zoveel tijd te besteden aan verkeersslachtoffers en nabestaanden, wat bezielt je?

De vraag wordt mij regelmatig gesteld tijdens de periode dat ik de LOV opricht en nodigt mij uit, in de verdediging te gaan.

Maar als ik de vraag ombuig naar de spirituele vraag “waar komt je bezieling vandaan?”, dan voel ik mij uitgenodigd te gaan vertellen over mijn bewustwordingsproces. Over de groei van die bewustwording, mijn sterk ontwikkelde rechtvaardigheidsgevoel en mijn geweten dat mij vertelde dat ik mij niet kon afkeren zoals voorheen, toen ik nog nergens van af wist..Daarmee ruste er een verantwoordelijkheid op mijn schouders die mij niet los laat…

De aanleiding voor de oprichting van de LOV is geen sprookje dat goed afloopt, maar een wreed verhaal. Een verhaal dat begint bij de dood van mijn zoon op 10 augustus 2012. Een verhaal dat begint op de dag dat ik op mijn vakantieadres in Groenlo ben aangekomen.
Als ik met vijf pleegkinderen om mij heen in het vakantiehuis sta dat we gehuurd hebben, krijg ik een telefoontje van een politieagent uit Den Haag die mij verteld dat het hem spijt dat hij me moet vertellen dat mijn zoon is doodgereden in de Haagsche Weimarstraat. Op dat moment sloeg een bom een gat in mij borstkas, zó voelde dat. En in dat gat zat een enorme schreeuw. Ik zal u niet lastig vallen met wat er vanaf dat moment allemaal mis ging in de hulpverlening en bij de politie. Het was fout op fout en te veel om te bevatten. Het meest traumatisch was het moment dat ik, zoals elke dag, de plek van de aanrijding bezocht om even stil te staan bij de bloemen die mensen daar hadden neergelegd. Op dat moment kwam dezelfde BMW die mijn zoon had doodgereden met een enorme vaart en gierende remmen op de zebra afgestormd; ik heb nog nooit in mijn leven zo hard geschreeuwd als toen. Alsof iemand opnieuw mijn zoon kwam doodrijden. Ik was echter in de reconstructie terecht gekomen en had als enige niet te horen gekregen dat deze op die middag zou plaats vinden. Daarbij bleek dat de man die mijn zoon gedood had met een vaart van 107 km per uur op de zebra in de winkelstraat was afgestormd. Ik heb maanden niet kunnen slapen, was totaal de weg kwijt, zag Tv-uitzendingen waarbij nabestaanden in de rechtbank daders aanvlogen die met een taakstraf wegkwamen…Ik ontdekte dat slachtoffers wel een beroep konden doen op slachtofferhulp maar er nog niets was voor nabestaanden. En dat dat een hele grote groep was. Ook werd mij duidelijk dat veel hulpverleners geen goed getrainde professionals waren, maar goedwillende vrijwilligers.

Ik ontdekte hoe coulant de rechtsgang en de regering omgaat met mensen die de verkeersregels overtreden en hoe weinig begrip er was voor slachtoffers en nabestaanden.

Volkomen wanhopig schreef ik een brief naar Fonds Slachtofferhulp en ik ben nog steeds dankbaar dat zij mij vanaf dat moment gesteund hebben. Uiteindelijk heeft mijn bewustwordingsproces geleid tot de oprichting van de LOV.

Bij het ontwerpen van de huisstijl heb ik gekozen voor de kleuren zwart en groen: zwart voor het leed, de rouw, de pijn die slachtoffers en nabestaanden wordt aangedaan. En groen, dat staat voor hoop, bloei en groei. Voor iets nieuws dat kan ontstaan door een bewustwordingsproces dat op gang is gekomen door de dood van mijn zoon, Fred Winkel.
En tijdens deze lancering kan ik u vertellen dat de LOV een organisatie is die bestaat uit professionals en ervaringsdeskundigen: naast onze drie juridische adviseurs zijn dat: Laura vis, secretaris en echtgenote van een slachtoffer, Frank Hamers, mijn steun en toeverlaat en onze penningmeester, Luuc Smit, Hoogleraar Trauma en Herstel, Ilona Toet van Slachtofferhulp Nederland. Daarnaast staan de medewerkers van Fonds Slachtofferhulp ons desgevraagd met raad en daad bij. Allemaal willen we maar één ding: slachtoffers en nabestaanden die een beroep op ons doen zoveel mogelijk de helpende hand bieden. We zijn er dan ook trots op dat veel mensen de weg naar ons al gevonden hebben en discussies over verkeerszaken met ons voeren op onze facebookpagina Landelijke Organisatie Verkeersslachtoffers. We nodigen iedereen die denkt iets voor anderen te kunnen betekenen, uit om zich bij ons aan te sluiten. Slachtoffers en nabestaanden zien wij graag als vrienden tegemoet. U kunt zich aanmelden via de website.


Elly Winkel (oprichter)

Reageren? Stuur een email: info@l-o-v.nl