Verhaal Johanneke

In 1999 ben ik als voetgangster tijdens het oversteken van de straat geschept door een automobilist. Met blijvend letsel tot gevolg.
Door mijn eigen ervaring en ervaringen van anderen kwam ik tot de conclusie dat de behandelmethoden binnen de reguliere gezondheidszorg niet altijd even goed aansluiten bij deze doelgroep. En dat mensen ondanks alle inzichten die ze krijgen de vertaalslag naar de dagelijkse praktijk niet of nauwelijks kunnen maken.

Op basis van mijn eigen ervaring en kennis heb ik toen zelf een methode ontwikkeld, die ik de DOEN methode heb genoemd. Ik richt mij met name op mensen met niet objectiveerbare klachten zoals ptss, angststoornissen en depressies die zijn ontstaan door letsel. Ik werk hierbij samen met letselschadeadvocaten en verzekeraars.

Johanneke

Als je een ongeluk of een ander trauma hebt meegemaakt, staat je leven op zijn kop. Het leven om je heen gaat door, maar bij jou is alles anders. Het voelt alsof je de controle bent kwijtgeraakt. Instanties vallen vaak over elkaar heen. Zien jou niet als compleet mens die van alles meemaakt, maar benaderen je uitsluitend vanuit hun eigen deelaspect.

Je wordt nadrukkelijk geconfronteerd met de kwetsbaarheid van alles. Op zo’n moment kun je om sommige zaken in je leven niet meer heen. Zaken waar je vroeger voor weg kon lopen, komen nu opeens omhoog. Het lijkt alsof je eeltlaag is verdwenen. Onverwerkt verdriet kan naar boven komen, levensvragen houden je bezig. Het voelt alsof je een stukje van jezelf bent kwijtgeraakt. Dat kan angstig maken.


Ik heb een praktische werkmethode ontwikkeld die ik DOEN-methode heb genoemd en die je helpt om jezelf in deze situatie weer terug te vinden. Weer overzicht en regie te krijgen.